weekendcolumn - stadsgeluiden

“Heeeyyy,” schreeuwt een achteropgeraakt individu.
“Heeeeeyyyyy,” is het antwoord in koor van een groepje kerels verderop in de straat.
“Heeeeyyyy.” Nogmaals de oerkreet. En hij vervolgt, terwijl het lange haar in de nek over de schouders gedrapeerd wordt: “Kankerhoeren.”
Het groepje en de achteropgeraakte jongen lijken elkaar te begrijpen.

Hoewel veelgehoord op uitgaansavonden als de KoninginneNach, zijn het niet dit soort conversaties die de stad de stad maken. Het mooie van een stad als Den Haag kom je pas tegen op een zomerse zaterdagochtend, gestationeerd op je balkon met een kop verse koffie en de nieuwe krant. Dáár, in het binnenste van een huizenblok, weg van verkeer en veelvuldig gebruik van ziektes als krachtermen, zijn het de geluiden van een ontwakende buurt die je het echte stadsgevoel geven.

Iemand veegt z’n tuin. Even verderop een man die de BBQ alvast gereed maakt voor de avond. Achter de bomen verstopt, hoor je de doe-het-zelver met de cirkelzaag aan de gang. De buurvrouw die je nu eens niet wakker maakt met haar gekreun van, naar ik aanneem, genot, maar gewoon omdat ze de deuren open gooit. Het voetbaltoernooi dat van een paar blokken verder komt aanwaaien. Een haan die kraait (ja, zelfs in de stad). En bovenal de duiven: ze koeren, slaan met de vleugels en ritselen tussen de bladeren.

Wetende dat aan aan de buitenkant van het blok het verkeer op gang komt en de boodschappen gedaan gaan worden, is ieder hier bezig met zijn eigen ding. Gezamenlijk creëren ze de kakofonie die de stad zo eigen is. Met de roekoe als het stadshart.

Morgen vervloeken we ze weer om de stront die ze achter laten. Vandaag is het goed.

weekendcolumn - de vergeten handeling

Ontwikkeling betekent veelal meer gemak. Zo is de auto niet alleen sneller dan paard-en-wagen, erin stappen, starten en wegrijden is ook een stuk eenvoudiger dan de paarden van stal halen en voor de kar spannen. En wat te denken van de wasmachine? Die wint het met gemak van het wasraam en de tobbe. Toch zijn er handelingen die, ondanks het bestaan van gemakkelijkere alternatieven, blijven voortbestaan.

Neem nou het draaien van een vinyl LP. Regelmatig zijn mensen verbaasd dat de LP uberhaupt nog bestaat, laat staan dat er nog nieuwe muziek op LP uit komt. Verdrongen door de cd, die op zijn beurt alweer plaats aan het maken is voor de mp3. Maar waar je een mp3 even aanklikt en een cd razendsnel uit het hoesje haalt en in de lade legt, moet je voor een LP echt moeite doen. En juist daarom is dat het echte muziek luisteren. De hoezen langs gaan op zoek naar die ene die je wil draaien. Het veel beter tot zijn recht komende artwork tot je nemen, alvorens de opening aan de zijkant te vinden en de binnenhoes eruit te laten glijden. Met een beetje geluk komt er nog een tekstvel uit, of heb je een mooie bedrukte binnenhoes in je handen. Uit die binnenhoes kan op eenzelfde manier de vinylen plak getoverd worden, die je met een duim aan de rand en de vingers op het label even snel bekijkt en op de platenspeler legt. Waar nodig even afnemen. Dan pak je de arm op, blaast het stof even van de naald en zet hem in de groef. Dan... de tik! De tik die de naald naar het begin van het eerste nummer helpt. Een paar kraakjes die de authenticiteit onderstrepen, worden al snel overstemd door een warm en vol geluid. En dan wil je niks liever dan met de hoes of tekstvel in de hand de muziek tot je nemen. En bedenken wat je hierna gaat draaien.

Waar het om gaat is de beleving. Zet eens een ouderwets kopje koffie. Het afmeten van de hoeveelheid water, een pittig geurende koffie die je neusgaten prikkelt zodra je de koffiebus opent. De geur van vers gezette koffie die zich door het huis verspreid. Die mok vol schenken en leeg drinken in een ochtendzonnetje met je krantje... Daar kan toch geen Senseo tegenop?

Geen zoekopdracht in een internetshop wint het van juweeltjes vissen in de platenbakken van een tweedehands platenwinkel. Geen krant zal verdrongen worden door het feiten zappen op internet. Gemak dient de mens, maar sommige dingen kun je maar beter op de oude manier beleven.

Trots op Nederland?

Galactic

Melkweg, Amsterdam, 12 maart 2008. Rond 21:00u is het nog akelig stil in de Oude Zaal. Toch zou om deze tijd een feestje moeten los barsten. De blazers staan al klaar en de DJ wisselt funky hiphop af met jazzy funk. Hij heeft zich goed voorbereid en zet de toon voor wat moet gaan komen: Galactic. Het publiek dat al wel binnen is, is verrassend jong. De joints worden gretig doorgegeven, nu het nog geen 1 juli is. Tegen 21:30u blijkt dat de rest van het publiek opgehouden was door de rij voor Shantel, die in de Max hun kunstje mogen doen, en is de zaal alsnog redelijk gevuld.

De tegenwoordig bij Anti ondergebrachte band heeft voor laatsteling "From the Corner to the Block" een blik MC's opengetrokken. De plaat trapt af met een energieke collaboratie met Lyrics Born. Het nummer waar hij zijn vocalen voor leent, is hem op het lijf geschreven en zou zeker niet misstaan op een van zijn eigen albums. Iets minder uitgelaten, maar zonder echt gas terug te nemen, vervolgen Mr. Lif en Gift of Gab. De soul/funk/jazz die Galactic maakt, laat zich gemakkelijk vertalen in swingende hiphop. Na een muzikaal intermezzo en een laidback nummer met Big Chief Monk, is Chali 2na aan de beurt. "Think Back" blijkt zo'n nummer waarvan je niet 100% zeker weet of je het nou geweldig vindt, of dat het 'gewoon' goed is. Feit is wel dat het direct blijft hangen. I'm gonna say it again. Think back. De raps klinken karakteristiek met de bassende boomstam over muziek die niet zou misstaan als een jazzy Roots tune. Mooi dus dat hij mee is op tour. Ook mee op tour is Boots Riley (van The Coup) die 2 nummers later acte de presence geeft. Briljant ingeleid door een instrumentale samenwerking met dj Z-Trip, vlamt hij door je speakers op "Hustle Up". De energie is meteen voelbaar en dat bleek live nog vele malen sterker.

Als de lampen uitgaan en de band eenmaal het podium betreedt, krijgt de muziekliefhebber datgene waar hij op zit te wachten. De vijf beginnen aan 1,5 uur lange set van heerlijke, dansbare funk. Aangevoerd door een enthousiaste blazersectie (aka Ben Ellman) en een ijzersterke drummer, warmen de instrumentale versies zowel band als publiek op. Dan is het tijd om Boots Riley het podium op te roepen. Riley is een frontman en entertainer van formaat en sleept het publiek verder mee de funk in. Energiek dansend en zingend neemt hij na 3 nummers afscheid met de belofte "I will be back". Mooi zo. Niet geheel onverwacht meldt na weer 2 instrumentale stukken Chali 2na zich. Hij heeft zijn 'little brother... for real' Laid Law meegenomen. De J5 shirts die hij spot, kunnen zijn goedkeuring wegdragen en we worden dan ook getrakteerd op de klassiekers "What's Golden" en "Quality Control". En dan wordt duidelijk dat de Jurassic 5 link een groot deel van het (jongere) publiek op het spoor van Galactic heeft gebracht. De nummers worden zeer goed ontvangen, alvorens het verplichte promo-praatje "Think Back" inleidt.

Waar de live show zich volgens ditzelfde stramien herhaalt, wordt op de plaat nog een mooie doorsnee van de underground hiphop scene gepresenteerd. Juvenile komt langs op de title track, en bijvoorbeeld ook Ladybug Mecca (Digable Planets), Lateef the Truth Speaker (Latyrx) en Vursatyl (Lifesavas) zijn present; terwijl "Tuff Love" nog eens laat horen hoe Galactic zonder rappende vocalen klinkt. Deze hiphop-met-live-instrumentarium-en-gast-MC's plaat is een toppertje, dat moeilijk zal zijn te overtreffen. Zeker niet als ze doorgaan als op bonus track "Valley of Pain" met de Duitser Dendemann. Toch nog een minpuntje op het eind.

Live zit tegen het eind ook nog een missertje. In de overduidelijk vantevoren geregisseerde show, is ook plaats ingeruimd voor een drum- en bassolo. De andere instrumenten krijgen hun '5 minutes of fame' gedurende de andere nummers en dus moet tegen het eind de drummer zijn trucendoos opentrekken. Hij heeft zich echter tijdens de nummers al meer dan voldoende bewezen. En dit geldt ook voor de bassist. Het is vooral tijdrovend en de aandacht verslapt merkbaar. Dit kan de pret echter niet meer bederven. Het scenario voorziet verder nog in Boots Riley die op humoristische wijze de anekdote vertelt dat Galactic hem opbelde en voor hun plaat vroegen -overigens zeer vergelijkbaar met het praatje op US shows die op YouTube staan- en in een zeer geslaagde toegift waarbij alle 3 de zangers nog even aan de beurt komen.

Nieuw nummer The Roots

Het nieuwe album Rising Down komt 29 april uit, maar het eerste volledige nummer is prijs gegeven. En dat belooft veel goeds!



Geniaal zijn natuurlijk de USB afrokammen in de clip. Het nummer, als ook de kale versie van 75 Bars dat ook ergens online staat, bouwt verder op de opgefoktere hiphop nummers op de laatste plaat Game Theory. De drums hakken het hele nummer goed door en geven het met de synths een hypnotiserende maar groovy feel. De opgefokte vocalen doen maar aan 1 ding denken: The Roots.

Hoe het hele album zal gaan klinken is nog even afwachten. Er zijn al een hele rits guest appearances bekend gemaakt, o.a. Talib Kweli, Mos Def (nee, niet samen als Black Star), Common en Jazzy Jeff (de laatste op bovenstaand nummer). Bovendien komt de zanger van Fall Out Boy opdraven. Maar met de hoeveelheid tekst die Black Thought doorgaans in een nummer stopt, hoeven we niet bang te zijn dat we teveel van zijn kenmerkende stemgeluid moeten missen.

Symboolpolitiek

Weer wordt ons een angst aangepraat. Schattingen van het aantal mensen in burka/boerka/burqa varieren van 150 tot 200 in Nederland. Als de dood zijn we voor ze. Althans, volgens de regering. Met name op scholen en in het OV is het een gigantisch probleem. Althans, volgens de regering. Open communicatie, daar gaat het om. Althans, volgens de regering. En daarom moeten boerka's uit op scholen, in het OV en in het ambtenarenbestel.

Wanneer houdt de regering toch eens op met het achterna rennen van een populistische gek? Het boerkaverbod is het laatste, hiervoor hebben we de dubbele nationaliteit al gehad, een film die nog niet uit is, het verbieden van een boek... What's next?

Balkenende wilde, evenals alle andere partijen, niet onderhandelen met Geert Wilders over toetreding tot het kabinet. Maar zijn invloed op het huidige kabinet blijkt toch veel groter dan van bijvoorbeeld de SP of de VVD, beide veel groter en serieuzere spelers in de politiek. Dat zal te maken hebben met de, voor vastgeroest Den Haag, onbekende manier van politiek bedrijven: stevige statements maken, de media bespelen en andere opinies geen ruimte gunnen. Om de om onbegrijpelijke redenen groeiende achterban van de PVV (en Rita Verdonk) niet te veel te ontvreemden, gaan ze erin mee. In plaats van die te overtuigen van andere standpunten, proberen ze de kiezer voor zich te winnen door 0,001% van de bevolking te discrimineren. Maar niet echt hoor, want dat mag niet van de wet!

Zo gaat het met alle regeltjes en wetjes die de huidige regering oplegt. Zelden zijn ze gebaseerd op standpunten, veel vaker op geluiden van (kleine) groepen in de samenleving. De samenwerking tussen CDA en PvdA geeft geen enkele ruimte voor wetgeving gebaseerd op standpunten. Want dan krijgen ze alleen maar ruzie, wordt de zoveelste onderzoekscommissie ingesteld en het besluit uitgesteld.

Dus wordt er geen beslissing genomen en het kabinet nog even langer bijeengehouden; met een vraag aan de OV bedrijven het boerkaverbod op te nemen in hun regels. Zodat zij aangeklaagd kunnen worden, voor de kosten opdraaien en de regering weet wat ze wel en niet kunnen, juridisch gezien. Of is het ze echt te doen om de open communicatie? Of om het feit dat het vrouwonterend is? Of omdat wij ons er allemaal aan storen? Of uit anti-terrorisme overwegingen?

Volgend jaar carnaval: iedereen in boerka. Tot die tijd hoop ik dat alle scholieren, ambtenaren en OV-forensen met integraalhelm, bivakmuts of nikab aan komen zetten.

ALL at the Aggie 1-27-08

Klote beelden, matig geluid, niet hun beste nummers, maar voorzichtig siked voor mogelijk meer.